TEVFİK ULU (iz bırakanlar)

 

Dün gece rüyamda, rahmetli Tevfik amca kahveye geldi. Hoş geldin dedik, elini öptük, çay içtik, biraz sohbet ettik. Bize Nazilli Sümerspor'un durumunu sordu.

Sessiz ve suçlu gibi "Ama fabrika kapatıldı" diye mırıldandık.

Sert bir tavırla...

"Ne olmuş kapandıysa"

Ben sizi böyle mi yetiştirdim?

Beni böyle mi örnek aldınız ?

Futbol sahasını kapatıp, Sümerspor, nizamiye kapısının önüne konulduğunda ben böylemi yaptım?" dedi.

"Herkesin bitti dediği anda, Nazilli Sümerspor'u küllerinden, yeniden hayata döndürdüm ve tek başıma yıllarca ayakta tutup, zirveye çıkardım. Çalıştım, çabaladım, şehirden kaynak buldum, camiaya sahip çıktım, kulübü yaşatmak için elimden gelen her şeyi yaptım. Siz niye yapmadınız?" diye sordu...

Mahçup,mahçup, başımızı öne eğdik,yutkunduk...

"Kusurumuza bakma, biz senin kadar bilgili, deneyimli değildik, yanlız kaldık" diyebildik.

"Can, Arap Ahmet, Nail nerede?" diye sordu.

Üzgün, üzgün...
"Camgöz Erol, Can abi,Haşkeş Cavit, Arap Ahmet, Kırık Ali, Odun Yusuf, Rüzgar Yalçın,Arap Ali, Nail abi, Hasköylü, Kaktüs Erol, Satış Yılmaz, Kepçe Hüseyin, Hostes Ömer... hepsi gittiler" dedik

Yüzümüzden anladı...

Nereye gittiklerini sormadı.

"Remzi abi buralarda, bazen Ahmet abi, Selim abi, Deniz abi, Derya abi uğruyor, Otuzbir Ahmet pek evinden çıkmıyor. Tayyip Abi, Mustafa Madan iyiler, Murat'ı, Ali Çine'yi,Ustaoğlunu arada bir görüyoruz. Rıdvan'dan çoktan beri haber yok" dedik...

"Onlara ve gördüğünüz beni tanıyan tüm Sümerbanklılara, Sümersporlulara, kahvedeki eski dostlara selam söyleyin.

Beni de...

Sümerspor'u da sakın unutmayın, unuturmayın" dedi...

Elini öptük, kucaklaştık...

"Ben şöyle eski mahalleye bir bakayım oradan yavaş,yavaş giderim" dedi...

Tahsin amcanın Kahvesinin arka sokağına dönüp, yürüdü, gitti...

Ruyamız hayırlı, Efsane Başkanımızın, mekanı Cennet olsun...

Sevgiyle kalın. İLHAN ÖDEN