ÖZLEDİĞİM PAZAR SABAHLARI.

 

ZAMAN TÜNELİNDEN...

Bir zamanlar fabrikanın önünde bugünkü gibi beton dubalar yoktu. Fabrikanın içi gibi önü de yemyeşildi; geniş çimenlikler, heybetli çam ağaçlarıyla çevriliydi.

Rahmetli babamın böyle üç-dört takım elbisesi vardı. O yıllarda cumartesiler hem çalışma günüydü hem de yarım gün okul olurdu. Fabrikadaki görevi ne olursa olsun, babalar tıraş olur, kravat takar, takım elbiselerini giyerdi. Anneler de en güzel kıyafetlerini kuşanırdı.

Pazar sabahları çocukların banyo ve bakım günüydü. Ardından gezmeler, ziyaretler yapılırdı. Sümerbank lojmanları, sanki siyah-beyaz Türk filmlerindeki eski İstanbul’a benzerdi… Pazar sabahlarını özlüyorum. İLHAN ÖDEN